25 lis 2014

Elegia o córce matki swojej

Tak wczoraj na koniec dnia pracy mnie naszło.
Niestety, ale brakuje mi czasu na pogodzenie wszystkich obowiązków, a co dopiero z przyjemnościami?

Część obowiązków przejął mąż, dużo mi pomaga. Bez jego pomocy z pewnością czasu dla dzieci miałabym jeszcze mniej, a i tak dużo w domu po prostu mnie nie ma. Czasami na prawdę ogarnia mnie jakieś takie uczucie tęsknoty, trochę poczucie winy, że obarczam innych moimi obowiązkami oraz, że nie mogę się w pełni poświęcić wychowaniu córki, która powoli dorasta i jeszcze bardziej mnie potrzebuje. Tym bardziej dziękuję Dominiku :)

Więc tak siedziałam wczoraj w pracy i przed samym zamknięciem salonu zaczęłam sobie rozmyślać. O życiu, małżeństwie i macierzyństwie. Najwięcej rozmyślałam o Niej. Jako że nie było już nic do zrobienia i pozostało czekanie na godzinę 20 napisałam utwór. Ku pamięci postanowiłam go opublikować.

Wiem, że nie tylko ja jako matka pracująca miewam takie refleksje, pewnie część z Was będzie mogła odnaleźć w tym kawałek siebie. Was nie tylko matek, ale i ojców czy opiekunów.




Tęsknotą pisany ten świat

Zostałam sama ze sobą, wokół pustka
I tylko ten natłok myśli nie daje spokoju, ten żal
Tak bardzo córko Cię kocham i tęsknię za Tobą
Trochę smutku na sercu, gdy człowiek zostaje sam
Nostalgia, cisza i próżnia
Tęsknotą pisany ten świat

Mimo, że blisko to ciągle gdzieś tam
Jak nie duchem to ciałem odpływam gdzieś w dal
Pozostać choć raz chcę tylko z Tobą
Nie dane mi, za szybko ucieka gdzieś czas
Wybacz mi córko, że nie zawsze nam dane
Cieszyć się sobą jak kiedyś
Lecz życie nieubłagane ma wciąż inne plany
Inne niż my chcemy

Wiedz, że Ciebie kocham i za Tobą tęsknię
Chcę płakać i śmiać się przy Tobie
Chcę odgonić ręką wszystkie Twoje lęki
Chcę trwać i być, lecz nie zawsze mogę
Nie zawsze mam siłę, przepraszam za błędy
Wybacz mi tą melancholię

Nie zrobię co zechcesz, lecz co tylko mogę
By życie Twe było lepsze
Byś czuła jak wielką miłością Cię darzę
Że kocham i potrzebuję bardziej niż powietrze
Możesz być niska, ładna czy wysoka
To dla mnie na prawdę nie ważne
Nie ważne kim będziesz, jeśli będziesz to kochać
Zaakceptuję Twoje przyszłe decyzje, każde

Więc siedzę tak sama zatopiona w myślach
Tęsknotą pisany ten świat
Chciałabym chociaż na chwilę móc przystać
I siebie po prostu Ci dać

6 komentarzy:

  1. nie znałam Cię z tej strony, tak, zawarłaś w tych słowach całą miłość matki do dziecka...wg mnie jest to największa miłość na świecie jaką człowiek może przeżyć i odczuć

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Jestem pełna tajemnic :) Swego czasu dużo pisałam, ale nigdy wcześniej nic nie publikowałam. Tak i to jedyna bezwarunkowa miłość kiedy nie oczekujesz nic w zamian!

      Usuń
  2. Oj pięknie napisane...
    No i się wzruszyłam, starzeję się, czy jak?
    Pięknie zawarłaś te nasze uczucia matek do dzieci, tęsknotę i nie zawsze łatwe wybory.

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Dziękuję :) Oj ciężko opisać to co się czuje.

      Usuń
  3. pieknie to ujęłaś, szacuneczek za poezję :)

    OdpowiedzUsuń